﴿فَرِحَ ٱلۡمُخَلَّفُونَ بِمَقۡعَدِهِمۡ خِلَٰفَ رَسُولِ ٱللَّهِ وَكَرِهُوٓاْ أَن يُجَٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَقَالُواْ لَا تَنفِرُواْ فِي ٱلۡحَرِّۗ قُلۡ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرّٗاۚ لَّوۡ كَانُواْ يَفۡقَهُونَ ﴾
[التوبَة: 81]
Sila na nagpaiwan (sa paglalakbay sa Tabuk na may misyon ng pakikipaglaban) at nagsipagsaya na sila ay nagpaiwan (hindi sumama) sa Tagapagbalita ni Allah; sila ay namuhi na magsumikap at makipaglaban na kasama ang kanilang mga ari-arian at kanilang buhay tungo sa Kapakanan ni Allah, at sila ay nagsabi: “Huwag kayong magsitungo paharap sa init.” Ipagbadya: “Ang Apoy ng Impiyerno ay higit na matindi ang init, kung kanila lamang nauunawaan!”
ترجمة: فرح المخلفون بمقعدهم خلاف رسول الله وكرهوا أن يجاهدوا بأموالهم وأنفسهم في, باللغة الفلبينية
﴿فرح المخلفون بمقعدهم خلاف رسول الله وكرهوا أن يجاهدوا بأموالهم وأنفسهم في﴾ [التوبَة: 81]